Your browser does not support the HTML5 canvas tag.
Εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων λόγω πολιτικών ΔΝΤ από τη CIA! / Already confirmed: Civil liberties under attack! / Greece's creditors gone completely insane! / How the global financial mafia sucked Greece's blood / ECB's economic hitmen / Η Μέρκελ επιβεβαιώνει τα σχέδια των γραφειοφασιστών! /Greece: the low-noise collapse of an entire country/ How the neoliberal establishment tricked the masses again, this time in France / Ενώ η Γερμανία προετοιμάζεται για τα χειρότερα, η Ελλάδα επιμένει στο ευρώ! / Ένας παγκόσμιος "proxy" πόλεμος κατά της ελευθερίας έχει ξεκινήσει! / McCarthyism 2.0 against the independent information / Ο επικεφαλής του "σκιώδους συμβουλίου" της ΕΚΤ επιβεβαιώνει ότι η ευρωζώνη είναι μια χρηματοπιστωτική δικτατορία! / Venezuela case as an emphatic example of why the mainstream media propaganda in the West was so successful in previous decades / Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς / Populism as the new cliche of the elites to stigmatize anyone not aligned with the establishment / Δεν γίνεται έτσι "σύντροφοι" ... / Panama Papers: When mainstream information wears the anti-establishment mask / The Secret Bank Bailout / The head of the ECB “shadow council” confirms that eurozone is a financial dictatorship! / A documentary by Paul Mason about the financial coup in Greece / The ruthless neo-colonialists of 21st century / First cracks to the establishment by the American people / Clinton emails - The race of the Western neo-colonialist vultures over the Libyan corpse / Επιχείρηση Panama Papers: Το κατεστημένο θέλει το μονοπώλιο και στις διαρροές; / Operation "looting of Greece" reaches final stage / Varoufakis describes how Merkel sacrificed Greece to save the Franco-German banks / France officialy enters the neo-Feudal era! / The US establishment just gave its greatest performance so far ... / A significant revelation by WikiLeaks that the media almost ignored / It's official: the US is funding Middle-East jihadists! / Οι αδίστακτοι νεο-αποικιοκράτες του 21ου αιώνα / How to handle political unrest caused by IMF policies! / Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία / Οι Γάλλοι νεοαποικιοκράτες επιστρέφουν στην Ελλάδα υπό 'ιδανικές' συνθήκες

21 September, 2017

Saudi Arabia, US and Britain "celebrate" 900 days of slaughter in Yemen


900 days have passed since the start of the violent war launched by Saudi Arabia against Yemen in March 2015, with the support of the United States and Great Britain.

It would not be an exaggeration at all, if one would say that the war has destroyed Yemen. From the daily bombardments, a total of 12,907 Yemeni citizens have been killed while 21,165 injured.

Also, 34,072 demolitions of buildings, factories and all kinds of facilities have been recorded.

The Legal Center for Rights and Development organization recorded with details every loss caused by the bombardments in Yemen.

The results of 900 days in one chart:


It is worth noting that the lists above include only the losses directly related to bombardments and military operations. Yet, besides these, it is estimated that 247,000 people have died from cholera, lack of health care, malnutrition and all the conditions resulting from the embargo imposed by Saudi Arabia.

Info from:

Τι είπε ο άνθρωπος!

Νίκος Μπογιόπουλος

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

Ποτέ ίσως άλλοτε στην ιστορία αυτού του τόπου σε μια φράση δεν έχουν ειπωθεί τόσα πολλά.

Για την ακρίβεια δεν είχε προσφερθεί στο φιλοθεάμον κοινό τέτοιο ξεβράκωμα από τον γυμνό βασιλιά του νεοφιλελευθερισμού.

Τι μας είπε ο «μετριοπαθής», ο «ήπιος», ο «κεντροδεξιός» κύριος Μητσοτάκης;

Ότι η κοινωνική ισότητα καταστρατηγεί τη δημοκρατία και ότι κινείται στον αντίποδα της ανθρώπινης φύσης!

Ότι η «ανισότητα» (προσέξτε: η ανισότητα» και όχι η «διαφορετικότητα») αποτελεί στοιχείο του ανθρώπινου DNA και άρα είναι ο αρμός πάνω στον οποίο πρέπει να οικοδομούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες!

Ο κ.Μητσοτάκης,ακολουθώντας τον «ευθύ» δρόμο του νεοσυντηρητισμού και όχι την σοσιαλδημοκρατική τεθλασμένη του κ.Τσίπρα (ιδού η… διαφορά τους) ήταν αποκαλυπτικός:

Δια των χειλέων του η κοινωνική ανισότητα έφτασε να συνιστά ξετσίπωτα πολιτικό πρόταγμα και να ξεστομίζεται επίσημα ως προεκλογικού τύπου διακηρυκτικός λόγος!

Τύφλα να έχει ο κοινωνικός δαρβινισμός! Τύφλα να έχει ο Μάλθους!

Ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος αγορεύει περί το μέλλον, ο οποίος ομιλεί εν έτει 2017 για να μας πουλήσει τα οράματα του για το πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030, μας το ξεκαθάρισε (εν τη πολιτική αφελεία του;): Θέλει μια χώρα, μια κοινωνία κι έναν λαό που θα ζούνε… 250 χρόνια πίσω.

Πίσω κι από εκείνο το «Ελευθερία – ΙΣΟΤΗΤΑ – αδελφοσύνη» της Γαλλικής Επανάστασης!

Τόσο «μαύρο» είναι το μέλλον που μας τάζουν. Φτιαγμένο με τα ίδια πάντα καπιταλιστικά υλικά, με τις ίδιες θεωρίες περί «άξιου και ικανού», με την ίδια κατασταλτική ιδεοληψία που αντανακλά και θέλει να αναπαραγάγει σε επίπεδο συνείδησης την επιβολή του «δίκιου του ισχυρού».

Και που όταν ανοίγουν οι υπόνομοι του συστήματος, εμφανίζονται κάποιοι και τα χρησιμοποιούν όλα αυτάγια να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στους νόμους της Νυρεμβέργης.

Γρηγορείτε!

Πηγή:

Αν αφήναμε τους φιλελεύθερους να επιβάλλουν τη «φυσική τάξη» τους

Άρης Χατζηστεφάνου

Οι περισσότεροι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν ότι για τα προβλήματα της οικονομίας ευθύνονται αποκλειστικά οι κρατικές παρεμβάσεις, που παραβιάζουν την «φυσική τάξη» της αγοράς. Οι δηλώσεις του προέδρου της ΝΔ ότι δεν υπάρχει κοινωνική ισότητα εντάσσονται, υπό μια έννοια, σε αυτή τη συλλογιστική. Αφήστε, λένε, την αγορά να αυτορυθμιστεί αναγνωρίζοντας το «δίκιο» του ισχυρού και όλα μας τα προβλήματα θα λυθούν.

Τι ακριβώς είναι όμως αυτή η «φυσική τάξη» την οποία επικαλούνται; Και έχει υπάρξει ποτέ «ελεύθερη αγορά» η οποία δεν ρυθμίζεται από κάποια κυβέρνηση ή οποιαδήποτε άλλη αρχή;

Είχα θέσει αυτά τα ερωτήματα στο διάσημο Κορεάτη οικονομολόγο Χα Τζουν Τσανκ, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Αλήθειες που δεν μας λένε για τον Καπιταλισμό (Εκδόσεις Καστανιώτη).

Για τους υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς, μου είπε, η φυσική τάξη πριν από μόλις 100 χρόνια ήταν να αφήνουμε ανήλικα παιδάκια να δουλεύουν σε εργοστάσια.

Πηγή, σύνδεσμοι, βίντεο:

20 September, 2017

Gary Cohn is giving Goldman Sachs everything it ever wanted from the Trump Administration

Gary Rivlin, Michael Hudson

Part 2 - GOLDMAN ALWAYS WINS

Goldman Sachs had been a favorite cudgel for candidate Trump — the symbol of a government that favors Wall Street over its citizenry. Trump proclaimed that Hillary Clinton was in the firm’s pockets, as was Ted Cruz. It was Goldman Sachs that Trump singled out when he railed against a system rigged in favor of the global elite — one that “robbed our working class, stripped our country of wealth, and put money into the pockets of a handful of large corporations and political entities.

Cohn, as president and chief operating officer of Goldman Sachs, had been at the heart of it all. Aggressive and relentless, a former aluminum siding salesman and commodities broker with a nose for making money, Cohn had turned Goldman’s sleepy home loan unit into what a Senate staffer called “one of the largest mortgage trading desks in the world.” There, he aggressively pushed his sales team to sell mortgage-backed securities to unaware investors even as he watched over “the big short,” Goldman’s decision to bet billions of dollars that the market would collapse.

Now Cohn would be coordinating economic policy for the populist president.

The conflicts between the two men were striking. Cohn ran a giant investment bank with offices in financial capitals around the globe, one deeply committed to a world with few economic borders. Trump’s nationalist campaign contradicted everything Goldman Sachs and its top executives represented on the global stage.

Trump raged against “offshoring” by American companies during the 2016 campaign. He even threatened “retribution,” - a 35 percent tariff on any goods imported into the United States by a company that had moved jobs overseas. But Cohn laid out Goldman’s very different view of offshoring at an investor conference in Naples, Florida, in November. There, Cohn explained unapologetically that Goldman had offshored its back-office staff, including payroll and IT, to Bangalore, India, now home to the firm’s largest office outside New York City: “We hire people there because they work for cents on the dollar versus what people work for in the United States.

Candidate Trump promised to create millions of new jobs, vowing to be “the greatest jobs president that God ever created.” Cohn, as Goldman Sachs’s president and COO, oversaw the firm’s mergers and acquisitions business that had, over the previous three years, led to the loss of at least 22,000 U.S. jobs, according to a study by two advocacy groups. Early in his candidacy, Trump described as “disgusting” Pfizer’s decision to buy a smaller Irish competitor in order to execute a “corporate inversion,” a maneuver in which a U.S. company moves its headquarters overseas to reduce its tax burden. The Pfizer deal ultimately fell through. But in 2016, in the heat of the campaign, Goldman advised on a megadeal that saw Johnson Controls, a Fortune 500 company based in Milwaukee, buy the Ireland-based Tyco International with the same goal. A few months later, with Goldman’s help, Johnson Controls had executed its inversion.

With Cohn’s appointment, Trump now had three Goldman Sachs alums in top positions inside his administration: Steve Bannon, who was a vice president at Goldman when he left the firm in 1990, as chief strategist, and Steve Mnuchin, who had spent 17 years at Goldman, as Treasury secretary. And there were more to come. A few weeks later, another Goldman partner, Dina Powell, joined the White House as a senior counselor for economic initiatives. Goldman was a longtime client of Jay Clayton, Trump’s choice to chair the Securities and Exchange Commission; Clayton had represented Goldman after the 2008 financial crisis, and his wife Gretchen worked there as a wealth management adviser. And there was the brief, colorful tenure of Anthony Scaramucci as White House communications director: Scaramucci had been a vice president at Goldman Sachs before leaving to co-found his own investment company.

Even before Scaramucci, Sen. Elizabeth Warren, D-Mass., had joked that enough Goldman alum were working for the Trump administration to open a branch office in the White House.

There was a devastating financial crisis just over eight years ago,” Warren said. “Goldman Sachs was at the heart of that crisis. The idea that the president is now going to turn over the country’s economic policy to a senior Goldman executive turns my stomach.” Prior administrations often had one or two people from Goldman serving in top positions. George W. Bush at one point had three. At its peak, the Trump administration effectively had six.

Earlier this summer, Trump boasted about his team of economic advisers at a rally in Cedar Rapids, Iowa. “This is the president of Goldman Sachs. Smart,” Trump said. “Having him represent us! He went from massive paydays to peanuts.

Trump waved off anyone who might question his decision to rely on the very people he had demonized. “Somebody said, ‘Why did you appoint a rich person to be in charge of the economy?’ … I said: ‘Because that’s the kind of thinking we want.’” He needed “great, brilliant business minds … so the world doesn’t take advantage of us.” How else could he get the job done? “I love all people, rich or poor, but in those particular positions, I just don’t want a poor person.

Does that make sense?” Trump asked. The crowd cheered.

Years of financial disclosure forms confirm that Cohn is indeed very rich. At the end of 2016, he owned some 900,000 shares of Goldman Sachs stock, a stake worth around $220 million on the day Trump announced his appointment. Plus, he’d sold a million more Goldman shares over the previous half-dozen years. In 2007 alone, the year of the big short, Goldman Sachs paid him nearly $73 million — more than the firm paid CEO Lloyd Blankfein. The disclosure forms Cohn filled out to join the administration indicate he owned assets valued at $252 million to $611 million. That may or may not include the $65 million parting gift Goldman’s board of directors gave him for “outstanding leadership” just days before Trump was sworn in.

Like anyone taking a top job in the Trump administration, Cohn was required to sign a pledge vowing not to participate for the next two years in any matter “that is directly and substantially related to my former employer or former clients, including regulations and contracts.” But presidents have sometimes issued waivers to these requirements, and it is unclear whether the Trump administration is making such waivers public.

Sens. Warren and Tammy Baldwin, a Democrat from Wisconsin, sent Cohn a letter a few days later. They brought up the $65 million bonus and asked him to publicly recuse himself from any issue that could have a direct or “significant indirect” impact on his old firm. Cohn never responded to the letter, and if he has ever received a waiver, it has not been made available to the public or the Office of Government Ethics.

Consistent with the Trump administration’s stringent ethics rules, Mr. Cohn will recuse himself from participating in any matter directly involving his former employer, Goldman Sachs,” White House spokesperson Natalie Strom said. “The White House will not comment further.

The White House declined requests to make Cohn available for an interview and declined to answer a detailed set of questions.

Cohn shared the podium with fellow Goldman alum Mnuchin (the two made partner there the same year) when the administration unveiled its new tax plan, one that, if the past is prelude, had the potential to save Goldman more than $1 billion a year in corporate taxes. The president had promised to “do a number” on financial reforms implemented after the 2008 subprime crisis, including one that threatened to cost Goldman several billion dollars a year in revenues. Under Cohn, the administration has introduced new rules easing initial public offerings — a Goldman Sachs specialty dating back to the start of the last century, when the firm handled the IPOs of Sears, Roebuck; F. W. Woolworth; and Studebaker. As Trump’s top economic policy adviser, Cohn can exert influence over regulatory agencies that have shaken billions in penalties and settlements out of Goldman Sachs in recent years. And his former colleagues inside Goldman’s Public Sector and Infrastructure group likely appreciate the Trump administration’s infrastructure plan, which is more or less exactly as Cohn first pitched it inside Trump Tower in November.

It’s hard to see how Gary Cohn recusing himself would solve a lot of these conflicts because nearly every major decision of his job would have a significant impact, likely billions of dollars, on Goldman Sachs and its executives,” said Tyler Gellasch, an attorney and former Senate staffer who helped draft Dodd-Frank, the landmark financial reform law passed in the wake of the financial meltdown. “Goldman touches nearly every aspect of the economy, from selling U.S. treasuries to helping companies go public, and the National Economic Council advises on all of that.

In the wake of last month’s white supremacist rally in Charlottesville, Virginia, Cohn confessed to the Financial Times that he has “come under enormous pressure both to resign and to remain.” But the man who the Washington Post has dubbed Trump’s “moderate voice” declared that neo-Nazis would not force “this Jew” to leave his job. “As a patriotic American, I am reluctant to leave my post as director of the National Economic Council,” Cohn told FT. “I feel a duty to fulfill my commitment to work on behalf of the American people.

Or at least a few of them. The Trump economic agenda, it turns out, is largely the Goldman agenda, one with the potential to deliver any number of gifts to the firm that made Cohn colossally rich. If Cohn stays, it will be to pursue an agenda of aggressive financial deregulation and massive corporate tax cuts — he seeks to slash rates by 57 percent — that would dramatically increase profits for large financial players like Goldman. It is an agenda as radical in its scope and impact as Bannon’s was.

Source, links:


[1]

Related:


Η Αριστερά και η Βενεζουέλα

του Κλάουντιο Κατς

Μέρος 2ο - Αποτίμηση της βίας

Τα στοιχεία που παρουσίασε η αντιπολίτευση είναι διαμετρικά αντίθετα, αλλά αποκρούστηκαν από λεπτομερείς αναφορές σχετικά με τα θύματα. Εφόσον ουδείς αναγνωρίζει την ύπαρξη «ανεξάρτητων» αποτιμήσεων, μπορεί κανείς να κρίνει τα τεκταινόμενα ανατρέχοντας σε προηγούμενα γεγονότα. Στις ταραχές του Φεβρουαρίου του 2014, σκοτώθηκαν 43 άνθρωποι. Ο θάνατος των συντριπτικά περισσότερων δεν είχε καμιά σχέση με τις συγκρούσεις ή την αστυνομική καταστολή.

Κατά παρόμοιο τρόπο, θα πρέπει να ανατρέξουμε στο πώς αντέδρασε η αντιπολίτευση όταν αντιμετώπισε μια αντίστοιχη πρόκληση. Οι κυβερνήσεις της κατέστειλαν το “Caracazo” του 1989 [τον ξεσηκωμό των κατοίκων του Καράκας για τις τεράστιες αυξήσεις στη βενζίνη και στα μέσα μαζικής μεταφοράς] με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες.

Η κατάσταση στη Βενεζουέλα είναι δραματική, αλλά αυτό δεν εξηγεί την περίοπτη θέση που κατέχει η χώρα σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Πολύ πιο σοβαρές καταστάσεις σε άλλες χώρες αγνοούνται παντελώς από τα ίδια ΜΜΕ.

Στην Κολομβία, από την αρχή του τρέχοντος έτους, έχουν δολοφονηθεί 46 ηγέτες του κοινωνικού κινήματος και τους τελευταίους 14 μήνες έχουν αφανιστεί 120. Ανάμεσα στο 2002 και στο 2016, παραστρατιωτικές ομάδες κατέσφαξαν 558 ηγέτες του μαζικού κινήματος και στις τελευταίες δύο δεκαετίες δολοφονήθηκαν περισσότεροι από 2.500 συνδικαλιστές. Γιατί, άραγε, κανείς έγκυρος παρουσιαστής των ΜΜΕ [συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων τηλεοπτικών παρουσιαστών σ.τ.μ.] δεν αναφέρει αυτή τη συνεχή αιματοχυσία στην πιο κοντινή γειτονική χώρα της Βενεζουέλας;

Ακόμη πιο τρομακτική είναι η κατάσταση στο Μεξικό. Καθημερινά προστίθεται και κάποιος δημοσιογράφος στον μακρύ κατάλογο των φοιτητών, των καθηγητών και των κοινωνικών αγωνιστών που δολοφονούνται. Στο κλίμα του κοινωνικού πολέμου που επιβλήθηκε από τις «δράσεις κατά του λαθρεμπορίου ναρκωτικών», έχουν εξαφανιστεί 29.917 άνθρωποι. Δεν θα έπρεπε αυτοί οι αριθμοί δολοφονιών να προσελκύσουν περισσότερο τη δημοσιογραφική προσοχή από ό,τι η Βενεζουέλα;

Η Ονδούρα είναι άλλη μια ανατριχιαστική περίπτωση. Συνυπολογίζοντας την Μπέρτα Κάσερες, έχουν δολοφονηθεί άλλοι 15 αγωνιστές. Ανάμεσα στο 2002 και το 2014, ο αριθμός των δολοφονημένων περιβαλλοντιστών έχει ανέλθει σε 111. Ο κατάλογος των θυμάτων του τρόμου που αγνοούνται από τον ηγεμονικό Τύπο θα μπορούσε να επεκταθεί στους πολιτικούς κρατούμενους του Περού. Επίσης, ελάχιστοι γνωρίζουν τα δεινά που αντιμετώπισε ο ηγέτης του κινήματος ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο Όσκαρ Λόπες Ριβέρα στα 35 χρόνια της φυλάκισής του.

Η πλειονότητα του λατινοαμερικανικού [και του παγκόσμιου] πληθυσμού απλώς δεν γνωρίζει τις τραγωδίες που συμβαίνουν στις χώρες όπου κυβερνά η Δεξιά. Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά των ΜΜΕ επιβεβαιώνουν ότι η κυριαρχία του θέματος της Βενεζουέλας στις τηλεοπτικές οθόνες δεν οφείλεται σε ανθρωπιστικές ανησυχίες.

Πηγή, παραπομπές:


[1]